<title_newspaper="Przekrój">
<title_article="TNP przyjeżdża do Polski">
<author_1="Tadeusz Rojek">
<language="pl">
<style="press">
<year="1954">
<month="9">
<date="1954-09-19">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Nazwa Theatre National Populaire. To znaczy Narodowy Teatr Ludowy. Narodowy —bo jako jeden z bardzo nielicznych w całym kraju subwencjonowany przez państwo. Ludowy — bo pomyślany był jako scena dla szerokich mas, która miała udostępniać i wtajemniczać w teatr ludzi, dotychczas od teatru dalekich. Ale przez długie lata „TNP" był symbolem złego teatru: wystawiano w nim sztuki „zniżające" się do ludu; francuskie odpowiedniki „Kościuszki pod Racławicami' itp. Nikt doń nie chodził, a najmniej robotnicy. Dopiero objęcie dyrekcji teatru przez znakomitego reżysera i aktora Jean Vilara zmieniło radykalnie ten stan rzeczy. Siedziba: Paryż, t.zw. Pałac Chaillot: ogromna sala (około 2800 miejsc), dobra akustyka, ale trudne warunki techniczne: scena za wielka, a zwłaszcza zbyt szeroka, aktorzy dosłownie się na niej „gubią". Pałac Chaillot jest często użytkowany na zjazdy i konferencje polityczne (odbywała się tam np.sesja ONZ). Teatr emigruje wtedy na przedmieścia, na prowincję lub za granicę. Statut: Państwo subwencjonuje TNP, ale kiepsko. Statut przewiduje 200 przedstawień rocznie, z tego 150 (sto pięćdziesiąt) poza Paryżem i w okolicach, pozbawionych stałego teatru, "jak najczęściej w ludowych dzielnicach Paryża i na przedmieściach''. Ceny biletów — o połowę niższe niż gdzie indziej. Vilar rozprowadza je częściowo przez związki i organizacje robotnicze. Dyrektor: Jean Vilar. Uczeń wybitnego reżysera i aktora Charles Dullina, jednego z członków tzw."kartelu", czwórki ludzi (już wszyscy nie żyją), którzy zrewolucjonizowali scenę francuską w dwudziestoleciu (Copeau, Dullin. Jouvet, Baty). Vilar, zdobywszy sobie na scenach paryskich sporą sławę, stał się głośny, organizując festiwale w Avignonie. Było to tak: po wojnie, aby przeciwdziałać nadmiernej centralizacji artystycznej w Paryżu, zaczęto popierać tzw. „grupy teatralne" na prowincji, które tylko w lecie czasem przyjeżdżają z przedstawieniami do stolicy. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
